تشخیص ابتلا به اچ‌آی‌وی

بیماری اچ آی وی،  یک بیماری قابل کنترل  است و بسیاری از افراد مبتلا به اچ آی وی،  زندگی طولانی و سالمی دارند. میزان امید به زندگی یک فرد مبتلا به اچ آی وی، بسیار زیاد شده است و تقریباً امید او به اندازه‌ی فردی است که پاسخ آزمایش او،  برای ویروس اچ آی وی منفی است. این برابری امید به زندگی،  به این بستگی دارد که فرد، به‌طور مداوم داروهای  ضدویروسی (آنتی رتروویرال) را مصرف کند.

پیشگیری از پیشرفت ویروس اچ آی وی در بدن

  • استفاده از کاندوم در جهت پیشگیری از عفونت‌های آمیزشی
  • واکسینه کردن برای عفونت‌های احتمالی فرصت‌طلب
  • شناسایی عوامل محیطی، مانند گربه خانگی که می‌تواند منجر به عفونت شود.
  • عدم نوشیدن مستقیم از آب دریاچه یا رودخانه یا آب شیر فیلتر نشده در کشورهای خاص
  • مشورت با پزشک درباره‌ی واکسیناسیون‌های مربوطه و راه‌های محدود کردن مواجهه با عوامل بیماری‌زا در محل کار، خانه و هنگام تعطیلات

 هم چنین داروهای آنتی‌بیوتیک، ضد قارچ و ضد انگل می‌توانند به درمان عفونت‌های فرصت‌طلب کمک کنند.

مواردی که باعث انتقال این بیماری نمی‌شود

  • دست دادن
  • بغل کردن
  • بوسیدن
  • عطسه کردن
  • لمس پوست بدون بریدگی
  • استفاده‌ی مشترک از سرویس بهداشتی
  • استفاده‌ی مشترک از حوله فردی
  • استفاده‌ی مشترک از کارد و چنگال
  • تنفس دهان ‌به ‌دهان
  • لمس بزاق دهان، اشک چشم، مدفوع، یا ادرار یک فرد مبتلابه بیماری اچ آی وی

تشخیص بیماری اچ‌آی‌وی

آگاهی در مورد وجود این بیماری در بدن ما بسیار  ضروری است، چرا که می‌توان با دسترسی سریع به درمان  از بروز مشکلات بیشتر جلوگیری کرد. کارشناسان درمانی می‌توانند خون افراد را جهت بررسی آنتی‌بادی بیماری اچ‌آی‌وی بررسی کنند. آن‌ها قبل از تائید نتیجه‌ی مثبت، مجدد خون را آزمایش می‌کنند. همچنین کیت‌های آزمایش خانگی  برای این بیماری  وجود دارد. فرآیند انجام  آزمایش بیماری اچ آی وی و  تشخیص  آن ، در کمتر از ۲ هفته امکان‌پذیر است. افراد مشکوک به وجود ویروس، می‌بایست بیشتر تحت آزمایش قرار گیرند. هر کس که در معرض ابتلا به اچ آی وی بوده،  به سادگی  می‌تواند یک آزمایش انجام دهد و یا از کیت تشخیصی استفاده کند. در صورت منفی بودن جواب آزمایش، پیشنهاد می‌شود،  یک آزمایش دیگر  ظرف چند هفته آینده صورت گیرد.

انواع آزمایش‌های بیماری اچ آی وی به شرح زیر است:

  • آزمایش اسید نوکلئیک که بعضی مواقع به آن NATs هم گویند، می‌تواند عفونت اچ آی وی را در ظرف مدت ۱۰ روز بعد از مواجهه با ویروس شناسایی کند.
  • آزمایش آنتی‌ژن یا آنتی‌بادی خون می‌تواند وجود بیماری اچ آی وی را در نمونه خون ظرف مدّت ۱۸ روز پس از مواجهه با ویروس تشخیص دهد
  • بیشتر آزمایش‌های سریع و قابل انجام توسط خود فرد (کیت‌های تشخیصی خانگی) آزمایش‌های آنتی‌بادی هستند که می‌توانند آنتی‌بادی‌های بیماری اچ آی وی را در ظرف مدت ۲۱ روز بعد از مواجهه شناسایی کنند.

اگر شخصی ظرف ۷۲ ساعت پیش در معرض ابتلا به بیماری اچ آی وی قرارگرفته باشد، باید با متخصصان درمانی در مورد داروهای پیشگیری پس از مواجهه  (PEP) مشورت کند. این داروها در واقع پیشگیری کننده هستند.

 

با مراجعه به داروخانه آنلاین بهتیام محصول‌های موردنظر خود را انتخاب و خریدتان را اینترنتی ثبت کنید.

 

منبع: MedicalNewsToday

 

هشدار: این مطلب صرفاً جنبه آموزشی دارد و نباید جایگزینی برای تشخیص و درمان توسط پزشک قلمداد شود. هرگز عمل به توصیه‌های پزشک را به‌دلیل مغایرت با مطالب مجله بهتیام، به تأخیر نیندازید یا نادیده نگیرید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست بعدی

ویتامین کا (K) چیست و چه کاری در بدن انجام می‌دهد؟

جمعه 28 آذر 1399
ویتامین کا یک ماده‌ی مغذی است که بدن برای سالم ماندن به آن نیاز دارد. این ویتامین برای لخته شدن خون و سلامت استخوان‌ها مهم است و نقش‌های دیگری نیز در بدن به عهده دارد. اگر از داروهای رقیق‌کننده‌ی خون مانند وارفارین (کومادین) استفاده می‌کنید، بسیار مهم است که روزانه […]